usha-ushagmailcom.blogspot.com: usha-ushagmailcom.blogspot.com: ...

usha-ushagmailcom.blogspot.com: usha-ushagmailcom.blogspot.com: ...: usha-ushagmailcom.blogspot.com: श्री ... : श्री ...

                                                 श्री                                         16
                         राजेश्वरी नमस्कार करून किती तरी वेळ उभी होती.महाराज म्हणाले ही झाडं कुणी लावली?अन हे कारंज हे कुणी सुरु केलं?त्यांना खर म्हणजे या प्रश्नाच उत्तर माहीत होतं,राजेश्वरी घाई घाईने स्पष्टीकरण देऊ लागली,इथे फारच गवत वाढलं होतं,कारंजात कचरा कुजून घाण वास येत होता,मनातल्या मनात राजेश्वरी चांगलीच घाबरली होती कारण ही जागा आपली नसताना त्यात आपण मूळ मालकाला न विचारता बदल केले हे आपलं चुकलच आहे ह्या विषयी तिला अजिबात शंका वाटत नव्हती,पण अश्या अडचणीच्या प्रसंगी बापू पण बरोबर नाही.सुदर्शन महाराज एकटेच कसे काय आले?तिच्या मनातले सगळे प्रश्न समजल्या सारखे महाराज बोलू लागले.
                                  महाराज म्हणाले की राजेश्वरीचे त्यांना फार कौतुक वाटले.आता अर्थातच महाराज वेगळ्याच कारणाने तिथे आले आहेत.मग महाराजांनी तिला रघुनाथच आजारपण,सुजय राजांच्या खोलीचे अर्धवट राहयलेले रंगकाम.रघुनाथने सुचविलेले राजेश्वरीचे नाव अन त्याला महाराजांनी केलेला विरोध असं सगळं तपशीलवार सांगितलं अन मग महाराज म्हणाले की रंगकाम करण्याचा राजेश्वरीला कितपत अनुभव आहे माहीत नाही पण तरी सुजय राजे येण्याची वेळ अगदी दोन दिवसांवर येऊन ठेपल्यामुळे ते तिला ही संधी देऊ इच्छितात.
                                राजेश्वरीचा थोड्यावेळ स्वतःच्या कानावर विश्वासच बसेना,जरा वेळाने तिने ही जवाबदारी घ्यायला तयार असल्याचे महाराजांना सांगितले.महाराजांनी तिला लगेच राजवाड्यावर येण्याचा हुकुम सोडला,राजेश्वरीने नम्र शब्दात त्यांना जाणीव करून दिली की इथे रघुनाथने तयार केलेला रंग आहे आणी तोच बरोबर नेणे आवश्यक आहे.महाराजांनी तिला गाडीतून सर्व सामान घेऊन येण्यास सांगितले.राजेश्वरीकरता राजवाड्यातून गाडी जाणार हे राजवाड्यात सगळ्यांनाच समजले.प्रत्येकाला राजेश्वरीचा कौतुक मिश्रित हेवा वाटू लागला.

usha-ushagmailcom.blogspot.com: श्री ...

usha-ushagmailcom.blogspot.com: श्री ...: श्री १५ पुढचे आठ दिवस रघुनाथचे फारच धांदलीचे गेले.सुज...

                                            श्री                                          १५
पुढचे आठ दिवस रघुनाथचे फारच धांदलीचे गेले.सुजय राजांची खोली आधी रंगवायला घ्यायची होती.त्याला एकट्याला हे झेपणार नव्हते.सुदर्शन महाराजांची भेट घेऊन त्याने राजेश्वरीची या कामात मदत घेण्या विषयी त्यांना विचारले कारण रघुनाथ आणखी कुणावर या कामात विश्वास ठेवायला तयार नव्हता.सुदर्शन महाराजांनी स्पष्ट नकार दिला अन पुन्हा या बद्दल न विचारण्याची ताकीद पण दिली रघुनाथला.महाराजांनी एकवार संधी देऊन बघावी असे विनवूनही महाराज तयार झाले नाहीत एकतर कुणा पोरी बाळींचे हे काम नाही अन सुजय राजांची चोखंदळ आवड निवड जपणं हे राजेश्वरीला नकीच झेपणारं काम नाही असं महाराजांच सुस्पष्ट मत ऐकल्यावर रघुनाथ चुपचाप कामाला लागला.
                                    सतत पाच सहा दिवस काम करून शेवटी व्ह्यायचे तेच झाले.रघुनाथला सडकून ताप भरला अन तो अति थकव्यामुळे त्या दिवशी घरी पण जाऊ शकला नाही.पूर्ण रात्र तो अर्धवट बेशुद्धीत राजेश्वरीची काळजी करत राह्यला,पहाटे कधी तरी त्याला झोप लागली.सकाळी महाराजांच्या कानावर हे पडल्यावर त्यांनी ताबडतोब रघुनाथची भेट घेऊन त्याला पूर्ण विश्रांती घ्यायला सांगितले.सुजय राजांच्या महालाची काळजी होतीच,इतक्या वेळेवर दुसरा चांगला माणूस मिळणं कठीणच होतं द्यावी का राजेश्वरीला संधी या विचारासरशी त्यांनी घोड्यावर बसून किल्ल्याकडे कूच केले.इतक्या मोठ्या वास्तूत भली भली पुरुष मंडळी सुद्धा घाबरली असती,बिचारी राजेश्वरी ,कशी काढली असेल तिनी रात्र ?
                   सुदर्शन महाराज आज पुष्कळ दिवसांनी आले होते.घोड्यावरून खाली उतरून ते हळूहळू मारोती मंदिराजवळ आल्यावर स्वच्छ मंदिर अन नुकतीच देवपूजा करून फुलं व्हायलेली बघून प्रसन्न झाले.काही माणसांना सांगूनही काम जमत नाही अन काही न सांगता कितीतरी काम मोबदल्याची अपेक्षा न ठेवता करतात.तिथून पुढे आल्यावर त्यांना आणखी एक आनंदाचा धक्का बसला छोटीशीच फुलबाग अन कारंजाचे उडणारे तुषार आज किती वर्षानी बघायला मिळाले.सगळ्या परिसरावर पसरलेलं उदास सावट रघुनाथ अन राजेश्वरीने त्यांच्या पुरते का होईना पुसून काढले होते.तेवढ्या भागात फक्त आनंद होता.राजेश्वरी समोर येऊन उभी राह्यली तरी महाराज किती तरी वेळ आपल्याच विचारात दंग होते.

usha-ushagmailcom.blogspot.com: usha-ushagmailcom.blogspot.com: ...

usha-ushagmailcom.blogspot.com: usha-ushagmailcom.blogspot.com: ...: usha-ushagmailcom.blogspot.com: श्... : श्री...

usha-ushagmailcom.blogspot.com: श्र...

usha-ushagmailcom.blogspot.com: श्र...: श्री १४ कारंजाचा विचार करता करताच राज...

                                               श्री                                                १४
       कारंजाचा विचार करता करताच राजेश्वरी केव्हा झोपली ते तिलाही कळलं नाही.सकाळी रघुनाथ घरातून खाऊन लवकर बाहेर पडला.तो गेल्यावर राजेश्वरीने सर्व झाडांना भरपूर पाणी घातलं,पान अन पान कुरवाळून बघितल.प्रत्येक झाडाशी जिवाभावाचा मित्र असावा अश्या गप्पा तिच्या रंगल्या होत्या.कारंजात बहुदा एखादा जिवंत पाण्याचा झरा असावा,कारण राजेश्वरीने कचरा खरवडून काढल्याने पाण्याचा मार्ग मोकळा झाला असावा.जवळच पाणी असल्याने राजेश्वरीचे काम पुष्कळच सोपं झालं होतं.
                  आज वाघ्याला घेऊन राजेश्वरी पुन्हा राजमहालाचा फेर फटका मारायला निघाली.किती छान आहे हा सगळा परिसर!का बरं सोडला असेल इतका छान राजमहाल ?एकदम राजेश्वरीला जाणवलं सुदर्शन महाराजांचा राजवाडा काही राजवाडा वाटत नाही.खोल्या ज्या आपण बघितल्या त्यांना इथल्या एकाही खोलीची सर नाही.इथल्या खोलीतल्या आरश्यावर धूळ जमली आहे पण तरीही तो आरसा दिमाखदार दिसतो आहे.धुळीचा विचार आल्या बरोबर राजेश्वरीला आठवलं त्या खोलीतल्या आरश्यावर अजिबात धूळ नव्हती.कुणाच्या तरी रोजच्या वापरात असल्या सारखा तो आरसा स्वच्छ होता.मनात विचार आल्या बरोबर राजेश्वरीने त्या खोलीकडे मोर्चा वळवला.आरश्यात डोकावण्याचा मोह काही तिला आवरता आला नाही.पुन्हा तेच मातकट कळकट चित्र!आरसा बिचारा काय करणार जे त्याच्या समोर धराल त्याचेच चित्र तो दाखवणार.राजेश्वरीने आरश्यात बघणे सोडून त्याच्या चौकटीवर लक्ष केंद्रित केले.अस्सल सागवान लाकडाची,उत्तम कोरीव काम केलेली सुंदर चौकट त्या आरश्याच्या सौंदर्यात भरच घालत होती.त्याच्यावर काढलेली सुंदर नक्षी तिच्यातल्या जातिवंत कलाकाराला मोहून टाकत होती.राजेश्वरीने हळुवारपणे त्या नक्षीवरून हात फिरवला त्यातले एक उठावदार कमळ तर फारच छान दिसत होते.तिने अंगठ्याचा दाब देत कमळाच्या पाकळ्या मोजायला सुरुवात केली एक दोन तीन चार अन पाचव्या पाकळीला अंगठ्याचा दाब मिळाल्यावर आरसा अलगद बाजूला सरकला.राजेश्वरी पण दचकून मागे सरली ,आत एक कपाट होते पण त्याला कुलूप लागले होते.राजेश्वरी आपल्या खोलीवर आली तीच जरा खुशीत!आरश्याचे रहस्य अर्धवट सुटले होते.आज मात्र बापूला ही आरश्याची गम्मत नक्की दाखवायची हे तिने स्वतःशीच कबूल केले.
                           रघुनाथ संध्याकाळी घरी आला तोच मुळी एक बातमी घेऊन सुंदरपूरचे युवराज राजे सुजय आठ दिवसांनी येत आहेत.आरश्याचे सांगायचे पुन्हा एकदा राहून गेले.